Czy stabilna nadwaga może być korzystniejsza niż ciągłe odchudzanie?
Czy lepiej przez lata utrzymywać kilka kilogramów nadmiernej masy ciała, czy regularnie podejmować kolejne diety, szybko chudnąć i następnie odzyskiwać utracone kilogramy?
Odpowiedź nie jest prosta.
Z jednej strony wiemy, że nadwaga i otyłość zwiększają ryzyko wielu chorób przewlekłych, takich jak:
- cukrzyca typu 2,
- nadciśnienie,
- choroby sercowo-naczyniowe,
- stłuszczenie wątroby,
- część nowotworów.
Z drugiej strony coraz lepiej rozumiemy, że częste, duże wahania masy ciała również mogą być niekorzystne.
Szczególnie wtedy, gdy kolejne próby odchudzania prowadzą do:
- utraty masy mięśniowej,
- nasilonego głodu,
- restrykcyjnych diet,
- poczucia utraty kontroli nad jedzeniem,
- pogorszenia relacji z jedzeniem.
Dlatego w niektórych sytuacjach:
stabilna, umiarkowanie podwyższona masa ciała może być mniej szkodliwa niż ciągłe cykle odchudzania i tycia.
Nie oznacza to jednak, że nadwaga jest korzystna dla zdrowia.
Chodzi raczej o to, że trwałość zmian często ma większe znaczenie niż krótkotrwały spektakularny efekt.
Czym jest efekt jo-jo?
Efekt jo-jo oznacza powtarzający się cykl:
- redukcji masy ciała,
- odzyskania utraconych kilogramów,
- ponownego rozpoczynania diety.
Typowy schemat wygląda następująco:
restrykcyjna dieta → szybki spadek masy ciała → silny głód i zmęczenie → powrót dawnych nawyków → odzyskanie kilogramów
Problemem nie jest samo schudnięcie.
Wręcz przeciwnie.
U osób z nadmierną masą ciała redukcja tkanki tłuszczowej często przynosi bardzo duże korzyści:
- poprawia insulinowrażliwość,
- zmniejsza stan zapalny,
- poprawia ciśnienie,
- zmniejsza obciążenie układu ruchu.
Problemem jest sytuacja, w której organizm wielokrotnie przechodzi przez skrajne okresy:
- niedoboru energii,
- restrykcji,
- utraty masy,
- odzyskiwania kilogramów.

Dlaczego częste wahania masy ciała mogą być niekorzystne?
1. Utrata masy mięśniowej
Podczas szybkiego odchudzania organizm nie traci wyłącznie tłuszczu.
Część utraconej masy może stanowić:
- woda,
- glikogen,
- tkanka mięśniowa.
Jest to szczególnie prawdopodobne przy:
- bardzo niskokalorycznych dietach,
- niedostatecznej podaży białka,
- braku treningu siłowego.
Problem pojawia się wtedy, gdy po zakończeniu diety następuje ponowne przybieranie na wadze.
Odzyskiwana masa często w większym stopniu pochodzi z tkanki tłuszczowej niż z mięśni.
W efekcie po kilku cyklach można mieć:
- podobną masę ciała,
- większy procent tkanki tłuszczowej,
- mniejszą ilość mięśni.
To oznacza pogorszenie składu ciała.
Dlaczego utrata mięśni podczas odchudzania jest problemem?
Mięśnie pełnią bardzo ważne funkje:
- zwiększają wydatek energetyczny,
- poprawiają gospodarkę glukozową,
- wspierają sprawność,
- chronią przed utratą funkcjonalności wraz z wiekiem.
Mniejsza masa mięśniowa może oznaczać:
- niższą podstawową przemianę materii,
- mniejszą tolerancję wysiłku,
- trudniejsze utrzymanie efektów redukcji.
Dlatego skuteczne odchudzanie powinno oznaczać przede wszystkim:
utratę tłuszczu przy zachowaniu mięśni.
Dlaczego po odchudzaniu tak trudno utrzymać masę ciała? Biologia odzyskiwania kilogramów
Wiele osób po zakończonej redukcji doświadcza zjawiska, które wydaje się bardzo frustrujące:
„Schudłem, ale organizm jakby za wszelką cenę chciał wrócić do poprzedniej wagi”.
Nie wynika to wyłącznie z braku silnej woli.
Masa ciała jest regulowana przez bardzo złożony system biologiczny obejmujący:
- mózg,
- tkankę tłuszczową,
- przewód pokarmowy,
- hormony,
- metabolizm energetyczny.
Z punktu widzenia ewolucji utrata zapasów energii była potencjalnym zagrożeniem.
Organizm nie „wie”, że redukcja wynika z decyzji dotyczącej zdrowia.
Odczytuje ją jako sytuację, w której dostępność energii spadła.
W odpowiedzi uruchamia mechanizmy mające zwiększyć szanse odzyskania utraconych zapasów.
Czy organizm ma „ustaloną wagę”?
W uproszczeniu można powiedzieć, że organizm posiada mechanizmy regulujące masę ciała.
Nie oznacza to jednak, że istnieje jedna sztywna wartość, do której każdy człowiek zawsze wraca.
Na masę ciała wpływają:
- geny,
- środowisko,
- dieta,
- aktywność fizyczna,
- sen,
- stres,
- historia wcześniejszych diet.
Organizm posiada jednak systemy, które reagują na zmniejszenie ilości dostępnej energii.
Dlatego utrata masy ciała często jest trudniejsza do utrzymania niż samo jej osiągnięcie.
Adaptacje metaboliczne po odchudzaniu
Po redukcji masy ciała organizm może przystosować się do mniejszej podaży energii.
Zjawisko to określa się między innymi jako:
adaptacja metaboliczna.
Może ona obejmować:
- zmniejszenie wydatku energetycznego,
- większą efektywność wykorzystywania energii,
- zmiany w regulacji apetytu,
- zwiększenie sygnałów sprzyjających jedzeniu.
W praktyce oznacza to, że osoba po dużym odchudzaniu może potrzebować mniej kalorii niż wcześniej, aby utrzymać nową masę ciała.
To jeden z powodów, dla których utrzymanie efektów redukcji bywa tak trudne.
Hormony regulujące apetyt po redukcji masy ciała
Jednym z najważniejszych elementów kontroli masy ciała są hormony wpływające na głód i sytość.
Do najważniejszych należą:
- leptyna,
- grelina.
Leptyna – sygnał dostępności energii
Leptyna jest hormonem produkowanym głównie przez tkankę tłuszczową.
Jej zadaniem jest między innymi informowanie mózgu o ilości zgromadzonych zapasów energetycznych.
Gdy masa tkanki tłuszczowej spada:
- zmniejsza się poziom leptyny,
- mózg otrzymuje informację o mniejszej dostępności energii.
Może to prowadzić do:
- większego głodu,
- silniejszego zainteresowania jedzeniem,
- większej skłonności do odzyskiwania utraconej masy.
Grelina – hormon głodu
Grelina jest hormonem nasilającym odczuwanie głodu.
Po utracie masy ciała jej poziom może wzrastać.
Skutkiem może być:
- częstsze myślenie o jedzeniu,
- większy apetyt,
- trudniejsze utrzymanie deficytu energetycznego.
To jeden z powodów, dla których po zakończeniu restrykcyjnej diety wiele osób odczuwa bardzo silną potrzebę jedzenia.
Dlaczego szybkie odchudzanie często kończy się powrotem kilogramów?
Bardzo restrykcyjne diety często dają szybkie efekty.
Problem polega na tym, że często nie uczą sposobu odżywiania, który można utrzymać przez lata.
Typowy schemat:
bardzo duży deficyt kalorii
⬇️
szybka utrata masy ciała
⬇️
narastający głód i zmęczenie
⬇️
powrót wcześniejszych zachowań
⬇️
odzyskanie kilogramów
Nie oznacza to, że dana osoba jest „słaba” albo „brakuje jej motywacji”.
Biologia organizmu aktywnie przeciwdziała długotrwałemu niedoborowi energii.
Czy wielokrotne odchudzanie niszczy metabolizm?
To częsty mit.
Nie jest prawdą, że każda dieta powoduje trwałe uszkodzenie metabolizmu.
Organizm rzeczywiście dostosowuje się do mniejszej ilości energii, ale nie oznacza to, że metabolizm zostaje permanentnie „zepsuty”.
Problemem mogą być natomiast powtarzające się cykle:
- bardzo restrykcyjnej diety,
- utraty mięśni,
- odzyskiwania tkanki tłuszczowej.
Po wielu takich cyklach można uzyskać gorszy skład ciała:
- mniej mięśni,
- więcej tłuszczu,
- mniejszą sprawność.
Czy stabilizacja masy ciała może być ważniejsza niż kolejna redukcja?
W wielu przypadkach tak.
Jeżeli ktoś wielokrotnie próbował schudnąć i za każdym razem wracał do wcześniejszej masy ciała, kolejnym krokiem nie zawsze powinno być natychmiastowe rozpoczęcie kolejnej restrykcyjnej diety.
Czasami większą wartość ma:
- ustabilizowanie masy ciała,
- poprawa jakości diety,
- zwiększenie aktywności,
- budowanie masy mięśniowej,
- poprawa relacji z jedzeniem.
Stabilność może być ważnym etapem prowadzącym do trwałej zmiany.
Czy stabilna nadwaga jest zdrowa? Jak oceniać ryzyko, nie patrząc tylko na kilogramy
Pytanie:
„Czy lepiej mieć kilka kilogramów nadwagi przez wiele lat, czy ciągle chudnąć i tyć?”
nie ma jednej odpowiedzi dla każdego człowieka.
Z punktu widzenia zdrowia najkorzystniejsza sytuacja to oczywiście:
- prawidłowa ilość tkanki tłuszczowej,
- dobra masa mięśniowa,
- prawidłowe parametry metaboliczne,
- regularna aktywność fizyczna.
Jednak praktyka pokazuje, że zdrowie nie zależy wyłącznie od liczby na wadze.
Znaczenie ma również:
- stabilność masy ciała,
- skład ciała,
- ilość tłuszczu trzewnego,
- sprawność fizyczna,
- sposób odżywiania.
Czy lekka nadwaga może być mniej szkodliwa niż efekt jo-jo?
W niektórych sytuacjach tak.
Nie oznacza to, że nadwaga jest korzystna.
Nadmierna masa ciała zwiększa ryzyko między innymi:
- cukrzycy typu 2,
- chorób sercowo-naczyniowych,
- nadciśnienia,
- stłuszczenia wątroby.
Jednak wielokrotne cykle:
- bardzo restrykcyjnej diety,
- szybkiej utraty masy,
- utraty mięśni,
- ponownego przyrostu tłuszczu,
również mogą pogarszać zdrowie.
Dlatego bardziej korzystna może być sytuacja, w której osoba:
- ma umiarkowanie podwyższoną masę ciała,
- regularnie się rusza,
- ma dobrą kondycję,
- utrzymuje prawidłowe wyniki badań,
niż sytuacja, w której przez lata przechodzi przez kolejne ekstremalne diety.
Nie każda osoba z nadwagą ma takie samo ryzyko
BMI jest przydatnym wskaźnikiem, ale nie pokazuje całego obrazu.
Dwie osoby z BMI 27 mogą mieć zupełnie różne zdrowie.
Osoba A:
- BMI 27,
- regularny trening,
- dużo mięśni,
- mały obwód talii,
- prawidłowa glukoza i lipidy.
Osoba B:
- BMI 27,
- siedzący tryb życia,
- mało mięśni,
- duży brzuch,
- insulinooporność.
Ich ryzyko zdrowotne może być zupełnie inne.
Najważniejszy problem: tłuszcz trzewny
Nie każda tkanka tłuszczowa jest równie niekorzystna.
Szczególne znaczenie ma:
tłuszcz trzewny
czyli tłuszcz zgromadzony wokół narządów wewnętrznych.
Jest on związany z:
- większym stanem zapalnym,
- insulinoopornością,
- zaburzeniami lipidowymi,
- zwiększonym ryzykiem chorób metabolicznych.
Dlatego oceniając zdrowie, warto patrzeć nie tylko na:
- kilogramy,
- BMI,
ale również na:
- obwód talii,
- skład ciała,
- poziom aktywności.
Czy istnieje „metabolicznie zdrowa otyłość”?
W badaniach opisano zjawisko określane jako:
metabolicznie zdrowa otyłość (MHO – metabolically healthy obesity).
Dotyczy ono osób, które mimo wysokiego BMI nie mają obecnie typowych zaburzeń metabolicznych.
Mogą mieć:
- prawidłowe ciśnienie,
- prawidłową glikemię,
- korzystny profil lipidowy.
Czy oznacza to, że otyłość nie stanowi problemu?
Nie.
U części osób taki stan może utrzymywać się przez lata, ale u wielu wraz z czasem pojawiają się:
- insulinooporność,
- nadciśnienie,
- cukrzyca typu 2,
- zaburzenia lipidowe.
Dlatego brak obecnych problemów metabolicznych nie oznacza całkowitego braku ryzyka.
Najlepszy cel leczenia nadwagi i otyłości
Dawne podejście często zakładało:
„Trzeba schudnąć jak najwięcej i osiągnąć idealną wagę”.
Obecnie coraz częściej celem jest:
- trwała redukcja nadmiernej tkanki tłuszczowej,
- poprawa zdrowia metabolicznego,
- zachowanie mięśni,
- poprawa jakości życia.
Nie zawsze największa utrata kilogramów oznacza najlepszy efekt zdrowotny.
Czy redukcja 5–10% masy ciała ma sens?
Tak.
Badania pokazują, że już umiarkowana redukcja może przynieść znaczące korzyści.
Utrata około:
5% masy ciała
może poprawić:
- ciśnienie,
- poziom glukozy,
- insulinowrażliwość.
Utrata około:
10% masy ciała
może dodatkowo korzystnie wpłynąć na:
- ilość tłuszczu trzewnego,
- funkcję wątroby,
- sprawność fizyczną,
- stan zapalny.
Nie trzeba od razu osiągnąć „idealnej” masy ciała, aby zdrowie zaczęło się poprawiać.
Najważniejsza zasada: utrzymywalność zamiast perfekcji
Największym problemem wielu diet nie jest brak skuteczności.
Problemem jest brak możliwości utrzymania efektów.
Dieta, która pozwala schudnąć 30 kg, ale kończy się powrotem całej masy, może być mniej korzystna niż strategia, która prowadzi do:
- wolniejszej redukcji,
- utraty 10 kg,
- utrzymania efektu przez lata.
W leczeniu nadwagi i otyłości często wygrywa nie najbardziej restrykcyjna metoda, ale ta, którą można stosować długoterminowo.
Co jest lepszym celem?
Zamiast:
❌ „Muszę ważyć tyle, ile ważyłem 20 lat temu”
lepiej:
✅ „Chcę mieć mniej tłuszczu trzewnego”
✅ „Chcę poprawić wyniki badań”
✅ „Chcę zachować mięśnie”
✅ „Chcę być sprawniejszy”
✅ „Chcę jeść w sposób, który mogę utrzymać”
FAQ – stabilna nadwaga, efekt jo-jo i utrzymywanie masy ciała
Czy lepiej mieć BMI 27 przez wiele lat czy ciągle chudnąć i tyć?
Nie ma jednej odpowiedzi dla każdej osoby.
Jeżeli BMI 27 oznacza:
- dużą ilość tłuszczu trzewnego,
- brak aktywności,
- zaburzenia metaboliczne,
redukcja masy ciała prawdopodobnie będzie korzystna.
Jeżeli natomiast osoba:
- jest aktywna,
- ma dobrą kondycję,
- zachowuje dużą masę mięśniową,
- ma prawidłowe wyniki badań,
samo BMI 27 nie musi oznaczać dużego zagrożenia.
Jednocześnie wielokrotne cykle:
- bardzo restrykcyjnych diet,
- szybkiego chudnięcia,
- utraty mięśni,
- odzyskiwania tłuszczu,
mogą utrudniać długoterminową poprawę zdrowia.
Najkorzystniejsza strategia to zwykle:
trwała, możliwa do utrzymania poprawa składu ciała.
Czy efekt jo-jo jest bardziej szkodliwy niż sama nadwaga?
To zależy od skali obu problemów.
Kilka kilogramów nadwagi utrzymywanych stabilnie nie jest tym samym co znaczna otyłość.
Jednak powtarzające się cykle:
- szybkiego odchudzania,
- utraty mięśni,
- ponownego przybierania tłuszczu,
mogą prowadzić do pogorszenia składu ciała.
Problemem nie jest sama zmiana masy ciała.
Problemem jest sytuacja, gdy organizm wielokrotnie przechodzi przez skrajne okresy restrykcji i odzyskiwania kilogramów.
Czy częste diety niszczą metabolizm?
Nie.
To popularny mit.
Nie dochodzi do trwałego „zepsucia metabolizmu”.
Organizm jednak dostosowuje się do niższej podaży energii.
Może dojść do:
- zmniejszenia wydatku energetycznego,
- zwiększenia apetytu,
- zmian hormonalnych,
- większej efektywności magazynowania energii.
Są to mechanizmy adaptacyjne, a nie uszkodzenie organizmu.
Czy po wielu dietach można jeszcze skutecznie schudnąć?
Tak.
Wielokrotne nieudane próby odchudzania nie oznaczają, że redukcja jest niemożliwa.
Często oznacza to jednak, że trzeba zmienić strategię.
Zamiast kolejnej bardzo restrykcyjnej diety większe znaczenie może mieć:
- wolniejsze tempo redukcji,
- większa elastyczność,
- praca nad nawykami,
- odpowiednia ilość białka,
- trening siłowy,
- uwzględnienie emocjonalnych mechanizmów jedzenia.
Czy trzeba zawsze schudnąć do BMI poniżej 25?
Nie zawsze.
U osób z otyłością lub dużą nadwagą redukcja masy ciała zwykle przynosi korzyści.
Jednak cel powinien być indywidualny.
Znaczenie mają:
- wiek,
- choroby współistniejące,
- ilość tłuszczu trzewnego,
- masa mięśniowa,
- sprawność fizyczna.
Dla jednej osoby BMI 26 będzie etapem dalszej redukcji.
Dla innej może być stabilnym poziomem przy dobrym zdrowiu metabolicznym.
Czy wolniejsze odchudzanie jest skuteczniejsze?
Najczęściej tak.
Wolniejsza redukcja pozwala łatwiej:
- zachować mięśnie,
- utrzymać aktywność,
- nauczyć się nowych nawyków,
- uniknąć skrajnego głodu.
Nie oznacza to, że szybkie odchudzanie zawsze jest błędem.
W niektórych sytuacjach klinicznych szybsza redukcja może być uzasadniona.
Jednak dla większości osób największym wyzwaniem nie jest samo schudnięcie.
Jest nim:
utrzymanie efektów przez kolejne lata.
Czy organizm „broni” wyższej masy ciała?
Organizm posiada mechanizmy, które utrudniają utrzymanie dużej utraty masy ciała.
Po redukcji mogą pojawić się:
- większy głód,
- słabsze uczucie sytości,
- niższy wydatek energetyczny.
Nie oznacza to, że człowiek nie ma wpływu na swoją masę ciała.
Oznacza jednak, że skuteczne leczenie otyłości wymaga uwzględnienia biologii organizmu, a nie tylko „silnej woli”.
Czy stabilna masa ciała jest ważna dla zdrowia?
Tak.
Organizm dobrze funkcjonuje przy względnej stabilności.
Korzystny model obejmuje:
✅ stałą aktywność fizyczną,
✅ dobrą masę mięśniową,
✅ prawidłowe parametry metaboliczne,
✅ stabilne nawyki żywieniowe.
Ciągłe przechodzenie między:
- głodówką,
- restrykcją,
- objadaniem się,
jest dla wielu osób bardziej obciążające niż spokojne utrzymywanie umiarkowanego deficytu lub stabilnej masy ciała.
Czy utrata 5–10% masy ciała ma sens, jeśli nadal mam nadwagę?
Tak.
To jedna z najważniejszych informacji w leczeniu nadwagi i otyłości.
Nie trzeba osiągnąć idealnej masy ciała, aby poprawić zdrowie.
Redukcja 5–10% masy ciała może poprawić:
- glikemię,
- insulinowrażliwość,
- ciśnienie,
- profil lipidowy,
- sprawność fizyczną.
Dlatego sukcesem nie zawsze jest osiągnięcie konkretnej liczby na wadze.
Sukcesem jest trwała poprawa zdrowia.
Najważniejszy wniosek
Najlepsza masa ciała to nie zawsze ta najniższa, jaką można osiągnąć.
Najlepsza masa ciała to taka, która pozwala:
- utrzymać zdrowie,
- zachować mięśnie,
- być aktywnym,
- dobrze funkcjonować psychicznie,
- żyć bez ciągłej walki z jedzeniem.
Podsumowanie
Lekka, stabilna nadwaga nie jest stanem idealnym z punktu widzenia zdrowia.
Jednak w niektórych sytuacjach może być mniej szkodliwa niż wieloletni cykl:
restrykcyjna dieta → szybkie chudnięcie → głód → odzyskanie kilogramów → kolejna dieta.
Najważniejszym celem leczenia nadwagi i otyłości nie powinno być wyłącznie osiągnięcie określonej liczby na wadze.
Największe znaczenie ma:
- zmniejszenie ilości tłuszczu trzewnego,
- poprawa metabolizmu,
- zachowanie mięśni,
- poprawa sprawności,
- stworzenie stylu życia możliwego do utrzymania przez lata.
Nie wygrywa najbardziej restrykcyjna dieta. Wygrywa strategia, która działa również po zakończeniu odchudzania.
Jak skutecznie zmieniać masę ciała bez efektu jo-jo?
Zmiana masy ciała nie powinna być krótkim projektem zakończonym powrotem do wcześniejszych nawyków.
Największym wyzwaniem w leczeniu nadwagi i otyłości nie jest samo schudnięcie.
Największym wyzwaniem jest:
utrzymanie efektu przez lata.
Dlatego skuteczna strategia powinna uwzględniać nie tylko redukcję kilogramów, ale również:
- zachowanie mięśni,
- poprawę zdrowia metabolicznego,
- budowanie trwałych nawyków,
- pracę nad relacją z jedzeniem.
Nie szukaj idealnej diety – szukaj rozwiązania, które możesz utrzymać
Jednym z najczęstszych powodów efektu jo-jo jest wybieranie metod, które są skuteczne tylko przez krótki czas.
Bardzo restrykcyjna dieta może dać szybki efekt, ale często prowadzi do:
- nasilonego głodu,
- zmęczenia,
- poczucia ograniczenia,
- powrotu wcześniejszych zachowań.
Dobra strategia żywieniowa powinna być:
✅ skuteczna,
✅ elastyczna,
✅ dopasowana do stylu życia,
✅ możliwa do utrzymania przez lata.
Najważniejsze zasady trwałej redukcji
1. Stosuj umiarkowany deficyt energetyczny
Nie zawsze większy deficyt oznacza lepszy efekt.
Zbyt agresywne ograniczenie kalorii zwiększa ryzyko:
- utraty mięśni,
- silnego głodu,
- rezygnacji z diety,
- późniejszego przejadania się.
Celem jest tempo, które pozwala normalnie funkcjonować.
2. Chroń masę mięśniową
Podczas redukcji warto dążyć do tego, aby organizm tracił głównie tłuszcz.
Pomagają w tym:
- odpowiednia ilość białka,
- trening siłowy,
- regularna aktywność.
Zachowanie mięśni jest ważne nie tylko dla wyglądu.
Wpływa również na:
- metabolizm,
- sprawność,
- zdrowie w późniejszym wieku.
3. Nie traktuj pojedynczych odstępstw jako porażki
Jednym z mechanizmów prowadzących do efektu jo-jo jest myślenie:
„Skoro złamałem dietę, wszystko stracone”.
Jedno mniej korzystne posiłek nie niszczy efektów.
Znaczenie ważniejsza jest umiejętność powrotu do zdrowych zachowań.
Elastyczność jest często skuteczniejsza niż perfekcja.
4. Pracuj nad przyczynami jedzenia
U wielu osób problemem nie jest brak wiedzy o zdrowym żywieniu.
Problemem są mechanizmy takie jak:
- jedzenie pod wpływem emocji,
- automatyczne nawyki,
- stres,
- trudność w regulacji napięcia,
- napady objadania się.
Bez pracy nad tymi elementami sama dieta często daje tylko krótkotrwały efekt.
Leczenie otyłości to nie tylko liczba na wadze
Współczesne podejście do otyłości coraz częściej koncentruje się na szerszych celach.
Są nimi:
- poprawa zdrowia metabolicznego,
- zmniejszenie ilości tłuszczu trzewnego,
- zwiększenie aktywności,
- poprawa jakości życia,
- utrzymanie efektów.
Nie każda osoba musi osiągnąć „idealną wagę”, aby znacząco poprawić swoje zdrowie.
Najważniejszy cel: masa ciała możliwa do utrzymania
Najlepsza masa ciała to nie zawsze ta najniższa.
To taka masa, przy której można:
- normalnie funkcjonować,
- zachować zdrową relację z jedzeniem,
- być aktywnym,
- utrzymać mięśnie,
- cieszyć się życiem bez ciągłej walki z dietą.
Długoterminowa stabilność często jest ważniejsza niż krótkotrwały spektakularny wynik.
Powiązane artykuły
Chcesz dowiedzieć się więcej? Sprawdź poniższe materiały, które rozwijają poruszane tematy i pomogą Ci lepiej zrozumieć zagadnienia związane ze zdrowiem, metabolizmem oraz otyłością.
Bibliografia
- Montani JP, Schutz Y, Dulloo AG.
Dieting and weight cycling as risk factors for cardiometabolic diseases: who is really at risk?
Obesity Reviews. 2015. - Dulloo AG, Jacquet J, Montani JP.
Pathways from weight fluctuations to metabolic diseases: focus on adipose tissue remodeling.
Obesity Reviews. 2015. - MacLean PS, Bergouignan A, Cornier MA, Jackman MR.
Biology’s response to dieting: the impetus for weight regain.
American Journal of Physiology-Regulatory, Integrative and Comparative Physiology. 2011. - Hall KD, Kahan S.
Maintenance of Lost Weight and Long-Term Management of Obesity.
Medical Clinics of North America. 2018. - Wing RR, Hill JO.
Successful weight loss maintenance.
Annual Review of Nutrition. 2001. - Wilding JPH, Jacob S.
Cardiometabolic risk factors and weight loss maintenance.
The Lancet Diabetes & Endocrinology. 2018. - Ross R, Neeland IJ, Yamashita S i wsp.
Waist circumference as a vital sign in clinical practice.
Nature Reviews Endocrinology. 2020.





