blog

Słodziki w odchudzaniu – fakty i mity. Czy pomagają schudnąć?

Słodziki w odchudzaniu – fakty i mity

Słodziki w odchudzaniu od lat budzą wiele emocji i skrajnych opinii. Dla jednych są praktycznym narzędziem pomagającym ograniczyć cukier oraz zmniejszyć kaloryczność diety, a dla innych – źródłem pytań o apetyt, insulinę czy wpływ na zdrowie.

Dla jednych są praktycznym narzędziem pomagającym ograniczyć cukier i zmniejszyć kaloryczność diety.

Dla innych stanowią źródło obaw – pojawiają się pytania, czy:

  • zwiększają apetyt,
  • powodują wyrzut insuliny,
  • zaburzają mikrobiotę jelitową,
  • zwiększają ryzyko nowotworów,
  • utrudniają odchudzanie.

W internecie można znaleźć bardzo sprzeczne informacje.

Jednego dnia pojawia się przekaz:

„Słodziki pomagają schudnąć”.

Drugiego:

„Słodziki niszczą zdrowie i powodują choroby”.

Prawda jest bardziej złożona.

Słodziki nie są ani cudownym środkiem na odchudzanie, ani automatycznie szkodliwymi substancjami.

Ich wpływ zależy przede wszystkim od tego:

  • czym zastępują cukier,
  • jak często są stosowane,
  • jak wygląda cała dieta,
  • jakie zachowania żywieniowe towarzyszą ich używaniu.
Infografika: Słodziki w odchudzaniu – fakty i mity o apetycie, insulinie, aspartamie i bezpieczeństwie
Infografika: Słodziki w odchudzaniu – najważniejsze fakty, mity oraz wpływ substancji słodzących na zdrowie i apetyt.

Czym są słodziki?

Słodziki to substancje, które nadają produktom słodki smak, ale dostarczają niewielką ilość energii lub nie dostarczają jej praktycznie wcale.

Najczęściej stosowane intensywne substancje słodzące to:

  • aspartam,
  • acesulfam K,
  • sukraloza,
  • sacharyna,
  • glikozydy stewiolowe (stewia),
  • neotam,
  • advantam.

Drugą grupę stanowią poliole, czyli alkohole cukrowe:

  • erytrytol,
  • ksylitol,
  • sorbitol,
  • maltitol.

Różnią się one od klasycznych słodzików zarówno właściwościami, jak i wartością energetyczną.

Przykładowo:

  • erytrytol praktycznie nie dostarcza kalorii,
  • ksylitol dostarcza około 2,4 kcal/g.

Dlaczego słodziki mogą pomagać w odchudzaniu?

Mechanizm jest prosty.

Jeżeli produkt zawierający cukier zostanie zastąpiony produktem słodzonym substancją bezkaloryczną, można zmniejszyć całkowitą ilość spożywanej energii.

Przykład:

Zwykły napój gazowany może dostarczać około 140–150 kcal.

Jego wersja bez cukru dostarcza praktycznie zero kalorii.

Taka zamiana może pomóc osobie odchudzającej się utrzymać deficyt energetyczny.

Warto jednak podkreślić:

Słodziki nie spalają tłuszczu.

Ich działanie polega jedynie na tym, że mogą ułatwiać ograniczenie kalorii.

Największe korzyści pojawiają się wtedy, gdy:

✅ zastępują cukier, ✅ zmniejszają kaloryczność diety, ✅ pomagają utrzymać długoterminowe nawyki.

Nie wtedy, gdy są dodatkiem do już wysokoenergetycznej diety.

Czy słodziki zwiększają apetyt?

To jeden z najczęściej powtarzanych mitów.

Przez wiele lat zakładano, że słodki smak bez dostarczenia kalorii może „oszukiwać mózg”.

Według tej teorii organizm miałby reagować:

  • zwiększeniem głodu,
  • większą ochotą na słodycze,
  • późniejszym przejadaniem się.

Jednak aktualne badania z udziałem ludzi nie potwierdzają, aby słodziki systematycznie zwiększały apetyt lub powodowały wzrost masy ciała.

Co więcej, część badań wskazuje, że zastępowanie cukru słodzikami może prowadzić do niewielkiego zmniejszenia:

  • spożycia energii,
  • masy ciała.

Oczywiście reakcja może być indywidualna.

Jeżeli u konkretnej osoby słodziki nasilają ochotę na słodki smak i utrudniają kontrolę jedzenia, warto ograniczyć ich stosowanie.

Czy słodziki powodują wyrzut insuliny?

To kolejna często powtarzana obawa.

Rzeczywiście niektóre badania laboratoryjne wykazały, że pewne substancje słodzące mogą wpływać na pojedyncze mechanizmy hormonalne.

Jednak najważniejsze pytanie brzmi:

Co dzieje się u ludzi podczas typowego spożycia?

Aktualne dane wskazują, że zatwierdzone słodziki stosowane w typowych ilościach:

  • nie powodują istotnego klinicznie wzrostu insuliny,
  • nie powodują znaczącego wzrostu glukozy.

Dlatego napój bez cukru nie wywołuje takiej samej odpowiedzi metabolicznej jak napój zawierający sacharozę.

Czy słodziki są bezpieczne?

Substancje słodzące dopuszczone do stosowania w Unii Europejskiej przechodzą wieloetapową ocenę bezpieczeństwa.

Dla wielu z nich określono wartość:

ADI (Acceptable Daily Intake)

czyli dopuszczalne dzienne spożycie.

Jest to ilość substancji, którą można spożywać codziennie przez całe życie bez istotnego ryzyka zdrowotnego.

Przykład:

Dla aspartamu w Unii Europejskiej ADI wynosi:

40 mg/kg masy ciała na dobę.

Dla większości osób osiągnięcie takiego poziomu przy typowej diecie jest mało prawdopodobne.

Aspartam – dlaczego budzi tyle kontrowersji?

Aspartam jest jednym z najlepiej przebadanych słodzików na świecie, a jednocześnie jednym z najbardziej kontrowersyjnych.

Od lat pojawiają się pytania:

  • czy zwiększa ryzyko nowotworów?
  • czy wpływa negatywnie na mózg?
  • czy należy go unikać?

W dużej mierze kontrowersje wynikają z niezrozumienia tego, jak ocenia się ryzyko związane z substancjami chemicznymi.

Aspartam a nowotwory – co naprawdę oznacza klasyfikacja IARC?

W 2023 roku Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) zaklasyfikowała aspartam do grupy:

2B – „możliwie rakotwórczy dla ludzi”.

Informacja ta była szeroko komentowana w mediach.

Warto jednak dokładnie wyjaśnić, co oznacza ta klasyfikacja.

Grupa 2B nie oznacza:

❌ że substancja powoduje raka,

❌ że typowe spożycie jest niebezpieczne,

❌ że należy natychmiast jej unikać.

Oznacza jedynie, że istnieją ograniczone dowody sugerujące możliwość działania rakotwórczego, ale nie są one wystarczające, aby potwierdzić związek przyczynowy.

Do tej samej kategorii należą również inne czynniki, dla których dowody są ograniczone.

Ocena zagrożenia a ocena ryzyka

To jedna z najważniejszych kwestii w interpretacji takich komunikatów.

IARC ocenia przede wszystkim:

czy dana substancja może potencjalnie powodować raka.

Nie odpowiada natomiast bezpośrednio na pytanie:

jakie jest ryzyko przy typowym spożyciu?

Tym zajmują się między innymi:

  • JECFA (Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives),
  • EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności).

Po analizie dostępnych danych utrzymały one dotychczasowe stanowiska dotyczące bezpieczeństwa aspartamu przy spożyciu poniżej ustalonego ADI.

Ile aspartamu trzeba spożyć, aby przekroczyć bezpieczny poziom?

Dopuszczalne dzienne spożycie aspartamu w Unii Europejskiej wynosi:

40 mg/kg masy ciała na dobę.

Dla osoby ważącej 70 kg oznacza to około:

2800 mg aspartamu dziennie.

Osiągnięcie takiej ilości wyłącznie z typowego spożycia produktów słodzonych aspartamem jest dla większości osób mało prawdopodobne.

Przykładowo wymagałoby to spożywania bardzo dużych ilości napojów lub produktów słodzonych aspartamem każdego dnia.

Czy stewia jest zdrowsza od innych słodzików?

Stewia jest często przedstawiana jako „naturalna alternatywa” dla syntetycznych substancji słodzących.

Rzeczywiście:

  • pochodzi z rośliny Stevia rebaudiana,
  • jej słodki smak wynika z glikozydów stewiolowych.

Nie oznacza to jednak automatycznie, że jest zdrowsza.

Pochodzenie substancji nie jest jedynym kryterium oceny bezpieczeństwa.

Liczą się przede wszystkim:

  • jakość dowodów naukowych,
  • dawka,
  • wpływ na organizm.

Obecnie nie ma przekonujących dowodów, że stewia zapewnia istotnie większe korzyści zdrowotne niż inne zatwierdzone słodziki, takie jak:

  • aspartam,
  • sukraloza,
  • acesulfam K.

Jej główną zaletą dla wielu osób jest po prostu preferencja produktu pochodzenia roślinnego.

Erytrytol i ksylitol – czym różnią się od klasycznych słodzików?

Erytrytol i ksylitol należą do grupy polioli.

W przeciwieństwie do intensywnych słodzików:

  • mają objętość podobną do cukru,
  • dostarczają niewielką ilość energii,
  • wpływają na glikemię słabiej niż cukier.

Erytrytol

Erytrytol jest szczególnie popularny w produktach niskowęglowodanowych i ketogenicznych.

Jego zalety:

  • praktycznie zerowa wartość energetyczna,
  • minimalny wpływ na poziom glukozy,
  • mniejszy efekt próchnicotwórczy niż cukier.

Jednak większe ilości mogą powodować:

  • wzdęcia,
  • przelewanie w jelitach,
  • dyskomfort brzucha.

Ksylitol

Ksylitol:

  • dostarcza około 2,4 kcal/g,
  • jest mniej kaloryczny niż cukier,
  • ma niższy indeks glikemiczny.

Może również korzystnie wpływać na zdrowie jamy ustnej.

Jednocześnie większe ilości mogą powodować:

  • biegunki,
  • bóle brzucha,
  • gazy.

Dlatego przy zwiększaniu spożycia polioli warto robić to stopniowo.

Słodziki a mikrobiota jelitowa

W ostatnich latach wiele uwagi poświęcono potencjalnemu wpływowi słodzików na bakterie jelitowe.

Niektóre badania:

  • laboratoryjne,
  • na zwierzętach,

wykazały możliwość zmian w składzie mikrobioty po zastosowaniu określonych substancji słodzących.

Nie oznacza to jednak automatycznie, że:

  • zmiany te są szkodliwe,
  • występują u wszystkich ludzi,
  • prowadzą do chorób,
  • utrudniają odchudzanie.

Badania z udziałem ludzi nie dostarczyły obecnie jednoznacznych dowodów, że typowe spożycie zatwierdzonych słodzików powoduje istotne klinicznie zaburzenia mikrobioty jelitowej.

Potrzebne są dalsze badania dotyczące przede wszystkim:

  • długotrwałego stosowania,
  • indywidualnych różnic między ludźmi,
  • wpływu różnych rodzajów słodzików.

Słodziki a cukrzyca

Dla osób z cukrzycą słodziki mogą być practicalnym narzędziem.

Zastąpienie cukru słodzikiem może pomóc:

  • ograniczyć ilość cukrów prostych,
  • zmniejszyć kaloryczność diety,
  • ograniczyć poposiłkowe wzrosty glukozy.

Nie oznacza to jednak, że słodziki:

  • leczą cukrzycę,
  • zastępują zdrową dietę,
  • pozwalają ignorować wielkość porcji.

Największe znaczenie nadal mają:

  • całkowita jakość diety,
  • ilość spożywanej energii,
  • aktywność fizyczna,
  • leczenie zalecone przez lekarza.

Napoje „zero” podczas odchudzania – czy warto je pić?

Napoje bez cukru są jednym z najczęściej dyskutowanych tematów w kontekście redukcji masy ciała.

Pojawiają się pytania:

  • Czy cola zero jest lepsza od zwykłej coli?
  • Czy słodziki w napojach zwiększają apetyt?
  • Czy napoje „zero” utrudniają odchudzanie?
  • Czy można pić je codziennie?

Odpowiedź wymaga rozróżnienia dwóch kwestii:

wpływu na kalorie

oraz

wpływu na ogólną jakość diety.

Cola zero a zwykła cola – co jest lepszym wyborem?

Jeżeli porównujemy wyłącznie te dwa produkty, odpowiedź jest prosta:

napój bez cukru jest korzystniejszy pod względem kaloryczności.

Zwykła cola zawiera cukier, który dostarcza energii.

Puszka klasycznego napoju gazowanego może dostarczać około:

  • 140–150 kcal.

Wersja bez cukru:

  • praktycznie 0 kcal.

Jeżeli osoba codziennie zamienia słodzony napój na wersję „zero”, może znacząco zmniejszyć całkowitą podaż energii.

To może ułatwiać utrzymanie deficytu kalorycznego.

Czy napoje zero są zdrowe?

Tutaj odpowiedź jest bardziej złożona.

Napoje bez cukru nie powinny być traktowane jako podstawowy element zdrowej diety.

Najlepszym wyborem do codziennego nawodnienia pozostają:

  • woda,
  • woda gazowana,
  • niesłodzona herbata,
  • kawa bez dodatku cukru.

Jednak nie oznacza to, że okazjonalne lub regularne spożywanie napojów zero jest szkodliwe.

Dla wielu osób mogą być praktycznym narzędziem.

Przykład:

Osoba pijąca codziennie litr słodzonego napoju może łatwiej ograniczyć kalorie, zamieniając go na wersję bez cukru.

Taka zmiana może być realnym krokiem w stronę zdrowszego sposobu odżywiania.

Czy napoje zero zwiększają ochotę na słodycze?

To częsta obawa.

Niektóre osoby zauważają, że słodki smak utrzymuje ich przyzwyczajenie do słodyczy.

U części osób rzeczywiście może tak być.

Jeżeli ktoś po każdym słodkim napoju zaczyna szukać:

  • ciastek,
  • czekolady,
  • deserów,

warto zastanowić się nad ograniczeniem takich produktów.

Jednak nie ma dowodów, że dzieje się tak u wszystkich ludzi.

Dla wielu osób napój zero może wręcz pomagać kontrolować apetyt na słodki smak, ponieważ pozwala zaspokoić tę potrzebę bez dodatkowych kalorii.

Słodziki u dzieci i kobiet w ciąży

Większość zatwierdzonych substancji słodzących została oceniona również pod kątem bezpieczeństwa w szczególnych grupach.

Nie oznacza to jednak, że dzieci powinny regularnie spożywać duże ilości produktów intensywnie słodzonych.

Najważniejszym celem żywieniowym u dzieci jest kształtowanie preferencji smakowych.

Dlatego warto ograniczać przyzwyczajenie do bardzo intensywnego słodkiego smaku – niezależnie od tego, czy pochodzi on z:

  • cukru,
  • słodzików.

Słodziki w ciąży

Kobiety w ciąży mogą spożywać większość zatwierdzonych słodzików w ilościach mieszczących się w ustalonych normach bezpieczeństwa.

Warto jednak pamiętać o kilku zasadach:

  • nie należy traktować słodzonych produktów jako podstawy diety,
  • warto wybierać przede wszystkim produkty o wysokiej wartości odżywczej,
  • w przypadku chorób współistniejących należy kierować się zaleceniami lekarza.

Wyjątek stanowią osoby z fenyloketonurią (PKU).

Osoby z tym zaburzeniem powinny unikać aspartamu, ponieważ jest on źródłem fenyloalaniny.

Słodziki a napadowe objadanie się (BED)

U osób z napadowym objadaniem się słodziki mogą pełnić różną rolę.

Dla części osób mogą być pomocne.

Przykład:

Zamiana słodzonych napojów na wersje bez cukru może:

  • zmniejszyć ilość kalorii,
  • ułatwić odejście od dużych ilości cukru,
  • nie zwiększać poczucia restrykcji.

Jednocześnie słodziki nie rozwiązują przyczyn BED.

Jeżeli ktoś próbuje kontrolować napady objadania poprzez:

  • eliminowanie wszystkich „nieidealnych” produktów,
  • obsesyjne wybieranie wersji light,
  • unikanie kalorii za wszelką cenę,

może utrwalać sztywny sposób myślenia o jedzeniu.

W BED kluczowe znaczenie mają:

  • regularność posiłków,
  • odejście od restrykcyjnych diet,
  • praca nad emocjami,
  • elastyczne podejście do jedzenia.

Najczęstsze mity dotyczące słodzików

Mit 1. Słodziki powodują raka

Fakt:

Nie ma przekonujących dowodów, że zatwierdzone słodziki spożywane w ilościach mieszczących się w normach bezpieczeństwa zwiększają ryzyko nowotworów.

Aspartam został sklasyfikowany przez IARC jako substancja „możliwie rakotwórcza” (grupa 2B), ale oznacza to ograniczone dowody dotyczące potencjalnego zagrożenia, a nie potwierdzone ryzyko przy typowym spożyciu.

Mit 2. Słodziki zawsze zwiększają insulinę

Fakt:

W typowych ilościach spożywanych przez ludzi nie powodują istotnego klinicznie wzrostu insuliny ani glukozy.

Mit 3. Słodziki zawsze zwiększają apetyt

Fakt:

Badania nie potwierdzają takiego efektu u wszystkich osób.

U części osób mogą być neutralne, a u części pomagać ograniczyć kalorie.

Mit 4. Naturalne słodziki są zawsze lepsze

Fakt:

To, że substancja pochodzi z rośliny, nie oznacza automatycznie większych korzyści zdrowotnych.

O bezpieczeństwie decydują badania naukowe, a nie samo pochodzenie produktu.

Mit 5. Napoje zero odchudzają

Fakt:

Same nie powodują utraty masy ciała.

Mogą jedynie pomagać wtedy, gdy zastępują bardziej kaloryczne produkty.

Mit 6. Najlepiej całkowicie unikać słodkiego smaku

Fakt:

Ograniczenie nadmiernej potrzeby bardzo intensywnie słodkich produktów może być korzystne.

Jednak dla wielu osób stopniowa zamiana cukru na słodziki jest praktycznym etapem zmiany nawyków.

Podsumowanie – słodziki a odchudzanie

Słodziki są jednym z najbardziej kontrowersyjnych tematów w dietetyce.

Przez lata pojawiały się skrajne opinie:

  • jedni przedstawiali je jako skuteczne narzędzie odchudzania,
  • inni jako substancje szkodliwe, których należy unikać.

Aktualna wiedza naukowa pokazuje znacznie bardziej złożony obraz.

Słodziki nie są środkiem odchudzającym samym w sobie.

Nie powodują:

  • spalania tłuszczu,
  • przyspieszenia metabolizmu,
  • automatycznej utraty masy ciała.

Mogą jednak być pomocnym narzędziem, jeśli pomagają ograniczyć spożycie cukru i zmniejszyć całkowitą ilość energii w diecie.

Najważniejsze wnioski

  1. Słodziki mogą pomagać, ale tylko w określonym kontekścieNajwiększe korzyści pojawiają się wtedy, gdy zastępują produkty zawierające dużo cukru.Przykłady:

    ✅ cola zero zamiast zwykłej coli,

    ✅ jogurt bez cukru zamiast bardzo słodkiego deseru,

    ✅ kawa ze słodzikiem zamiast kawy z dużą ilością cukru.

    Nie mają natomiast sensu jako dodatek do diety, która nadal dostarcza nadmiar kalorii.

  2. Słodziki nie powodują automatycznie większego apetytuAktualne badania z udziałem ludzi nie potwierdzają, aby słodziki systematycznie:
    • zwiękaszały głód,
    • powodowały przejadanie,
    • prowadziły do przyrostu masy ciała.

    U części osób mogą być neutralne, a u części pomagać ograniczyć spożycie energii.

  3. Zatwierdzone słodziki są uznawane za bezpieczne w określonych ilościachSubstancje dopuszczone do stosowania przeszły ocenę bezpieczeństwa.Dla wielu z nich określono ADI, czyli dopuszczalne dzienne spożycie.

    Przykładowo dla aspartamu w Unii Europejskiej wynosi ono:

    40 mg/kg masy ciała na dobę.

    Typowe spożycie większości osób pozostaje znacznie poniżej tej wartości.

  4. Aspartam – kontrowersje nie oznaczają potwierdzonego zagrożeniaKlasyfikacja aspartamu przez IARC jako substancji „możliwie rakotwórczej” (grupa 2B) oznacza ograniczone dowody dotyczące potencjalnego zagrożenia.Nie oznacza natomiast, że:
    • typowe spożycie powoduje raka,
    • każdy powinien unikać aspartamu,
    • substancja jest niebezpieczna w ilościach mieszczących się w normach bezpieczeństwa.

    Ocena ryzyka uwzględnia również dawkę, a nie tylko samą możliwość działania danej substancji.

Jak rozsądnie korzystać ze słodzików?

Najbardziej praktyczne zasady:

✅ Traktuj je jako narzędzie, a nie podstawę diety

Słodzik może pomóc zmniejszyć ilość cukru, ale nie zastąpi:

  • warzyw,
  • odpowiedniej ilości białka,
  • błonnika,
  • zdrowych nawyków.

✅ Zastępuj nimi cukier, a nie zdrowe produkty

Lepsza zamiana:

słodzony napój → napój zero

niż:

woda → kilka litrów napojów zero dziennie

✅ Obserwuj własną reakcję

Nie każdy organizm reaguje identycznie.

Jeżeli u konkretnej osoby słodziki:

  • nasilają ochotę na słodycze,
  • utrudniają kontrolę jedzenia,
  • podtrzymują ciągłą potrzebę bardzo słodkiego smaku,

warto ograniczyć ich ilość.

Słodziki nie rozwiązują problemów z jedzeniem emocjonalnym

W przypadku napadowego objadania się problem zwykle nie polega na samym cukrze.

Napady często wynikają z połączenia:

  • restrykcyjnego podejścia do diety,
  • napięcia emocjonalnego,
  • trudności w regulacji emocji,
  • poczucia utraty kontroli.

Zamiana wszystkich produktów na wersje:

  • light,
  • zero,
  • bez cukru,

nie rozwiązuje tych mechanizmów.

W terapii BED ważniejsze jest:

  • regularne jedzenie,
  • elastyczne podejście do produktów,
  • odejście od podziału na „dobre” i „złe” jedzenie,
  • praca nad emocjonalnymi wyzwalaczami.

Ostateczny wniosek

Słodziki nie są ani magicznym rozwiązaniem na odchudzanie, ani ukrytym zagrożeniem.

Najbardziej rozsądne podejście wygląda tak:

cukier → częściowo zastąpiony słodzikiem → mniej kalorii → łatwiejsze utrzymanie diety

ale:

słodzik ≠ zdrowa dieta

Największe znaczenie nadal mają:

  • całkowita ilość energii,
  • jakość produktów,
  • regularność jedzenia,
  • aktywność fizyczna,
  • trwała zmiana nawyków.

Jeśli zmagasz się z napadowym objadaniem

Słodziki mogą pomóc ograniczyć cukier, ale nie usuwają przyczyn utraty kontroli nad jedzeniem.

Jeżeli problemem są napady objadania, jedzenie emocjonalne lub ciągłe rozpoczynanie kolejnych diet, kluczowa jest praca nad mechanizmami stojącymi za tymi zachowaniami.

Jeżeli chcesz dowiedzieć się, jak skutecznie przerwać błędne koło restrykcji i napadów objadania, zapraszam do mojego kursu:

➡️ https://codobrzewiedziec.pl/objadanie

FAQ – najczęstsze pytania

Czy słodziki pomagają schudnąć?

Same nie powodują odchudzania. Mogą jednak pomagać, jeśli zastępują produkty zawierające cukier i zmniejszają całkowitą kaloryczność diety.

Czy cola zero jest lepsza od zwykłej coli?

Pod względem kalorii – tak.

Nie oznacza to jednak, że powinna zastępować wodę jako podstawowy napój.

Czy aspartam jest bezpieczny?

Dla większości osób tak, jeśli spożywany jest w ilościach mieszczących się w ustalonych normach bezpieczeństwa.

Wyjątkiem są osoby z fenyloketonurią.

O autorze

Patryk Reimisz

Psycholog, neurobiolog, psychodietetyk i autor książek

Specjalizuje się w psychodietetyce oraz pracy z osobami zmagającymi się z nadwagą, otyłością, jedzeniem emocjonalnym i napadowym objadaniem się. W swojej praktyce łączy wiedzę z zakresu psychologii, żywienia i neurobiologii, pomagając w trwałej zmianie nawyków i budowaniu zdrowej relacji z jedzeniem.

Czytaj dalej

Bibliografia

  1. World Health Organization.
    Use of non-sugar sweeteners: WHO guideline. Geneva: WHO; 2023.
  2. WHO/IARC/JECFA.
    Aspartame hazard and risk assessment results released. 2023.
  3. European Food Safety Authority (EFSA).
    Scientific opinions and re-evaluations of food sweeteners.
  4. Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA).
    Evaluation of certain food additives. 96th Report. 2023.
  5. National Institute for Health and Care Excellence (NICE).
    Overweight and obesity management (NG246). 2025.